สิ่งที่ลูกจำได้ไม่ใช่สิ่งที่คุณ 'สอน' แต่คือสิ่งที่คุณ เป็น

เรามักทุ่มเทหาคำสอนที่คมคายที่สุดมาบอกลูก
แต่ความจริงที่ทรงพลังคือ...
ลูกไม่เคยเดินตาม "นิ้ว" ที่เราชี้บอกทาง
แต่เขาจะเดินตาม "รอยเท้า" ที่เราทิ้งเอาไว้เสมอ

เมื่อคุณบอกให้เขา "ใจเย็น" แต่เขาเห็นคุณเกรี้ยวกราดใส่คนรอบข้าง
เมื่อคุณสอนให้เขา "ซื่อสัตย์" แต่เขาได้ยินคุณพูดปัดภาระผ่านสายโทรศัพท์
เมื่อคุณอยากให้เขา "วางมือถือ" แต่ภาพจำเดียวของเขาคือคุณที่จดจ่ออยู่กับหน้าจอ

"สิ่งที่ลูกจำได้ไม่ใช่สิ่งที่คุณ 'สอน' แต่คือสิ่งที่คุณ 'เป็น' ให้เขาดู"
เด็กๆ ไม่ได้เกิดมาพร้อมคู่มือการใช้ชีวิต แต่เขาเรียนรู้
ผ่านการสังเกต "ฮีโร่" คนแรกของเขา... ซึ่งก็คือคุณ

คำพูดของคุณอาจเป็นเพียงเสียงที่ผ่านหู
แต่ "ตัวตน" ของคุณ
คือภาพจำที่จะฝังรากลึกลงในจิตใจของเขาไปชั่วชีวิต

ลองหยุดถามตัวเองสักนิด... ถ้าวันหนึ่งลูกเติบโตมา
"เหมือนเรา" ทุกประการ เราจะภูมิใจในตัวเขาไหม?
ไม่ต้องเป็นพ่อแม่ที่สมบูรณ์แบบ
แค่เป็นพ่อแม่ที่พยายามเติบโตไปพร้อมกับลูก
และกล้าเป็นต้นแบบที่เขาจะเดินตามได้อย่างภาคภูมิใจ

วันนี้เรามาเริ่มต้นใหม่... ลองตั้งปณิธานกับตัวเองดูครับว่า
'1 นิสัยที่เราจะเปลี่ยน เพื่อเป็นต้นแบบที่ดีขึ้นให้ลูก' คือเรื่องอะไร?